Controle

‘Goedemorgen, hoe is het met u?’ Bij iedere andere vragensteller zou je niets achter deze vraag zoeken. Maar als de cardioloog het woord tot je richt, antwoordt je toch wat bedachtzamer. Niettemin hoeft manlief geen seconde na te denken: ‘Ik voel me prima!’ ‘Dat is prettig om te horen’, vervolgt de geneesheer, ‘En hoe gaat het uw hond?’ Verbaasd kijken we elkaar aan. Met Floppy? Hij glimlacht om onze reactie en licht het toe. Toen manlief werd opgenomen op de intensive care, vond men het erg vreemd dat hij een paar uur tevoren Floppy nog de trap op had gedragen. Zo’n inspanning met 15 kg in je armen is geen sinecure met een hartinfarct. Nadat we hem hebben gerustgesteld dat Floppy net als zijn baas in een blakende gezondheid verkeert, pakt hij het dossier erbij. En hij heeft goed nieuws. Manlief hoeft pas over een jaar weer op controle te komen. In die periode moet hij de medicijnen wel blijven slikken. Maar verder mag hij alles doen wat God niet heeft verboden. Hij schudt ons bij het afscheid allebei de hand. ‘Tot volgend jaar!’ Waarna hij eraan toevoegt: ‘Oh, en uw hond wil ik graag over drie weken even op het spreekuur zien, gewoon voor alle zekerheid!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s