Roedel

Darwinslaapt

Een Beagle is van oorsprong een roedeldier. Er heerst binnen de groep een rangorde en ieder heeft een taak. Nu zou ik ons gezin niet echt een roedel willen noemen, maar Darwin ziet het duidelijk wel als zodanig. En mijn moeder en Sydney worden daar voor het gemak gelijk aan toegevoegd. Dus toen mijn moeder tijdens ons weekje Oostenrijk griep kreeg, zag je gelijk de patronen schuiven. Manlief nam de besluitvorming voor zijn rekening, ikzelf hield me met foerage bezig, Sydney boog zich over de psychische zorg en Darwin was Hoofd Animatie. En zo sleurden we haar er doorheen. Toen ik woensdag een paar keer flink nieste, spitste hij zijn oren. Ik hield het nog een paar dagen vol onder zijn vorsende blik. Maar toen ging ook ik onderuit. Darwin keek, overdacht en sprong naast me op bed. Ditmaal zorgt hij naast animatie dus ook voor de psychische zorg. En die luidt voor nu: “Eerst maar eens lekker slapen.” Ik geef me maar over aan zijn adviezen. Des te eerder is het achter de rug. Toch wel handig, zo’n roedel.

De eerste keer

396327_523095881035997_1167669679_n_copy1

Zijn tas staat al klaar bij de deur. Natuurlijk is het mijn interpretatie, maar volgens mij vindt Darwin het toch echt best een beetje spannend. Hij is nu ruim anderhalf jaar oud en we weten uit ervaring dat hij ‘de eerste keer’ standaard argwanend en afwachtend tegemoet treedt. De eerste keer logeren bij oma. De eerste keer spelen met een knalrode strandbal. De eerste keer langs de trap zonder vloerbedekking naar boven. En nu dus dit. En dan is er ook nog eens een ‘maar-tje’ aan verbonden. De regels. Hij mag gratis mee, mits hij in een tas zit. Anders zijn er kosten verbonden aan zijn aanwezigheid. Vandaar die tas bij de deur. En ik weet, wederom zijn gezichtsuitdrukking interpreterend, dat hij daar zo zijn eigen ideeën over heeft. Maar Oma Zeeland is jarig en dus gaan we met de trein naar haar toe. Hij ook. De eerste keer met de trein. Het leven van deze beagle is één groot avontuur.