Good to be back

IMG_3137

‘Wat ik nou echt heel graag nog een keer zou willen is samen met mijn dochter naar Disneyland Parijs. En dan net als vroeger slapen in het Disneyland Hotel in the Castle Club.’ Tja, zeg daar maar eens “nee” tegen. En zo staan we op het balkonnetje boven de ingang. Hebben de auto bij valetparking achter gelaten en de koffers worden zo naar de kamer gebracht. Verfrissingen staan klaar in onze lounge, waar Mickey, Knabbel en Babbel ook straks nog even “dag” komen zeggen. Alles is in kerstsfeer. Het weer is prima: droog, beetje mistig en lekker fris. Even later lopen we op ons gemakje door het park. Met onze VIP (lees: heel belangrijke mensen)-pas hoeven we nergens te wachten en kunnen we zo doorlopen. In de winkels vergapen we ons aan het nieuwe assortiment (sinds ons laatste bezoek). En natuurlijk bezoeken we onze gedenksteen bij de ingang van het park: uit 1997 alweer. Tegen borreltijd gaan we terug naar de hotelkamer. En als we met een heerlijk drankje neerkijken op de kerstparade, proosten we op ons. We voelen ons bevoorrecht en blij. En houden dat gevoel met gemak tot morgenavond vast!

Advertenties

Parfum en after shave

IMG_3122

‘Raar is dat toch eigenlijk, dat je eerst weg moet gaan voordat iedereen laat merken hoe aardig ze je vinden’, zegt ze verwonderd. Ik zit weer eens een dagje bij mijn oude werkgever. En word voortdurend begroet, gekust en geknuffeld door mijn oud-collega’s. Ik ruik binnen een uur naar 18 soorten parfum en 9 after shaves. Nagenoeg iedereen weet in hoofdlijnen hoe het met me gaat, door dsdays en door de Social media. Maar ze willen het uit mijn mond horen, mijn ogen zien stralen. En ik voldoe graag aan dat verzoek. Ik hoor ook hun verhalen aan. Er is al veel veranderd door de grote reorganisatie en eigenlijk ook weer niet. De regelgeving is nog verder aangescherpt maar er liggen ook veel mooie uitdagingen. En tussen al het bijpraten door werken we hard. Als je niet beter weet, zit ik gewoon op mijn vertrouwde plek achter een vreemde computer. En heb ik tussendoor contact met voor de anderen onbekende mensen. Ik zie hoe de kerstversiering weer wordt opgehangen. En maak afspraken over een samenwerkingsproject dat in januari start. Aan het eind van de dag neem ik afscheid. Niet van mijn oud-collega’s, want ik houd contact met hen. Niet van het gebouw, want ik kom tussen kerst en nieuw terug, om traditioneel samen mee te zingen met de top 2000. Wel van mijn toegangspas, want die moet ik nu toch echt inleveren. Ik slik moet er ondanks alles toch even van slikken. Maar draai me dan resoluut om naar een prachtige toekomst.

En bedankt!

‘Kun jij mee naar die business borrel? Dat soort bijeenkomsten is handiger met z’n tweeën.’ Ik kijk in mijn agenda: ‘Ja, moet kunnen.’ Manlief heeft een vrije dag en belooft zowel op Darwin te passen als voor het eten te zorgen. ‘Waarschijnlijk ben ik rond half acht
thuis’, zeg ik nog bij het afscheid ’s ochtends. Ik begin in Eindhoven, rijd naar Tilburg en word vervolgens heel sjiek door de directeur tot recht voor de deur van mijn afspraak in Utrecht gechauffeerd. Een paar uur later stap ik op dezelfde plek weer in. Nog een afspraak, die borrel. Dan zit de werkdag er weer op. Het is al druk als we aankomen. We splitsen op en ik ontmoet een paar interessante en aardige mensen. Visitekaartjes worden uitgewisseld en afspraken toegezegd. Dan zwaait mijn leidinggevende. In de veronderstelling dat we gaan vertrekken, neem ik afscheid van mijn gesprekspartners en loop naar hem toe. Maar hij stelt me voor aan weer een nieuwe naam om te onthouden. En nog een. Langzaam vertrekt de een na de ander. Wij zijn een van de laatsten. In de auto kijken we naar de klok en dan naar elkaar. En schieten in de lach. De tijd vliegt als je het naar je zin hebt. Deze functie is geweldig! Maar vanavond vind ik daardoor dus de hond in de pot. En dat op Thanksgiving! Maar het was het weer meer dan waard!

Dagstart

IMG_3102

Wakker worden. Uitrekken. Opstaan. Nog eens uitrekken. Hartgrondig kreunen. Omrollen. Uitrekken. Opstaan. Op het bed springen. Aandacht vragen. Van het bed af springen. Naar de keuken lopen. Teruglopen om te kijken of je wordt gevolgd. Naar je etensbak lopen. Wachten. Toekijken. Eten. Uitwijken naar je drinkbak. Drinken. Controleren of er echt niets mee in de etensbak zit. Naar de slaapkamer lopen. Op het bed springen. Rondje draaien. Slapen. Wakker worden. Uitrekken. Hartgrondig kreunen. Van het bed afspringen. Naar de trap lopen. Bovenaan blijven staan. Wachten tot je wordt geroepen. Gewoon blijven staan. Wachten tot de toon van het geroep verandert. Naar beneden lopen. Riem om laten doen. Naar buiten gaan. Snuffelen. Uitgebreid snuffelen. Wachten tot je wordt gemaand. Plassen. Snuffelen. Nog meer uitgebreid snuffelen. Opsomming consequenties handhaving ongewijzigd gedrag aanhoren. Nog heel even snuffelen uit principe. Poepen. Terug mee naar binnen. Riem af laten doen. Trap op. Naar de slaapkamer lopen. Op bed springen. Rondje draaien. Slapen. Wakker worden. Uitrekken. Hartgrondig kreunen. Van het bed springen. Naar de ontbijttafel lopen. Kijken of er iets is gevallen. Kijken of er iets valt. Speeltje halen. Aanbieden om te spelen. Nog eens aanbieden om te spelen. Nog wat nadrukkelijker aanbieden om te spelen. Afdruipen. Op het bed springen. Rondje draaien. Slapen. Wakker worden. Van het bed springen. Uitrekken. Omrollen. Opstaan. Naar de trap lopen. Verbaasd kijken. Naar beneden lopen. Riem om laten doen. Naar buiten gaan. Wachten tot het portier wordt geopend. In de auto springen. Opzij stappen als de deur weer dicht gaat. Zo, de dag kan beginnen! En dat is dus alleen het eerste uur van een dag uit het leven van een Beagle.

Sinterklaasjournaal

IMG_3068

Een beetje mistroostig zit ik voor de televisie. Sinds 11 september volg ik net als elk jaar dagelijks het Sinterklaasjournaal. Ik hoor licht fronsend de woordkeuze van de Sint aan. Ben mild positief over nieuwkomer Opa Piet. En heb uiteraard een bed gereserveerd in het Pietenhuis. Maar om de paar minuten slaak ik een geluidloze diepe zucht. Ik mis Hoofdpiet. En Pietje Paniek. En hoe moet het nu op 5 december? Ze zijn samen met de pakjes onderweg naar Spanje. In een opwelling stuur ik een tweet naar mijn grote idolen: ‘Mis jullie :-(‘ Dan zet ik de televisie uit en begin met de voorbereidingen voor het avondeten. Als ik ’s avonds nog even de social media check, zie ik een melding. Iemand heeft op een van mijn tweets gereageerd. Op mijn tweet aan Hoofdpiet en Pietje Paniek! Hoofdpiet zelf!! Ik probeer Manlief te informeren, maar kom nauwelijks uit mijn woorden: ‘Kijk dan, kijk dan! Hij schrijft dat ze terugkomen!’ Ik dans door de kamer. En ga als een kind zo blij uiteindelijk slapen. De volgende ochtend zie ik dat zijn antwoord aan mij door anderen is geretweet. En als favoriet is aangemerkt. Het komt allemaal goed, Hoofdpiet zegt het zelf.

Schoonmama gaat logeren

IMG_3101

Het mailtje aan zoons en schoondochters is bijna zakelijk. Het schiet niet op, het herstel van haar been. En de overlast daarentegen wordt steeds groter. Dus het is hoog tijd voor actie, oftewel een operatie. Paar daagjes ziekenhuis, weekje revalideren, opgelost. Geen zorgen maken, komt allemaal goed en nog een fijn weekeinde. Ik kijk Manlief aan. Die knikt en pakt de telefoon. Even later is het geregeld. Naar de kinderen gaan om te herstellen is niet nodig maar ook geen optie: ze mag geen trappen lopen. Maar we kunnen er wel met z’n allen voor zorgen dat er voldoende te eten, drinken en lezen is. En zo sta ik een dag later in de keuken. Manlief en Darwin komen steeds vaker even kijken. De heerlijke geuren opsnuiven. Hopen dat er iets afvalt of over blijft. Steeds meer pakketjes stapelen zich op. Gehaktbrood, spruitjesovenschotel, spaghetti, nasi, erwtensoep. Toebehoren en lekkere verrassingen. Alles vers, gezond en voorzien van het predikaat: ‘goed voor een voorspoedig herstel’. Aan de pijn en het ongemak kunnen we helaas weinig doen. Maar het leuke aspect aan ziek zijn: het vertroeteld worden, dat is ons pakkie-an. Aan het eind van de middag proosten we: goed gewerkt. Elkaar een handje helpen is echt vanzelfsprekend. Of je nu bij WeHelpen werkt of niet.