Stormachtig

“We moeten allebei naar kantoor, dus de hondjes gaan naar de dagopvang. En door weersomstandigheden wordt een zware ochtendspits verwacht”, zeg ik tegen Manlief. “Ik lift graag een stukje mee in verband met diezelfde storm”, luidt zijn antwoord. “Op tijd vertrekken dan.” Katrien, de hond van mijn schoonmoeder, logeert deze week bij ons. Als de wekker om 6 uur rinkelt, kijkt ze zeer verstoord op en weigert uit haar mand te komen op dit onzalige uur. Manlief tilt haar echter zonder pardon op: “het is geen keuze, meisje, we gaan.” Mopperend installeert ze zich op de achterbank van de auto. Darwin ziet de bui hangen en gaat in de uiterste hoek tegenover haar zitten. Ik zet Manlief af bij zijn werkgever en stop dan op de overdrachtsplaats voor Willow. Zij gaat vandaag ook mee uitrazen. Als ze Katrien ziet, reageert ze blij verrast. Maar terwijl ze enthousiast op haar afspringt, krijgt ze een enorme snauw: Katrien is daar vandaag helemaal niet van gediend. Willow zoekt dan maar troost bij Darwin, en Katrien moppert nog een aantal kilometers na. Als ik het drietal afzet bij de dagopvang, zegt een van de verzorgsters, na een blik op Katrien geworpen te hebben: “Niet jouw moment van de dag, hé?” Katrien doet er het zwijgen toe, maar haar houding is veelzeggend. Ik grinnik en loop terug naar de auto. Hopelijk is de boze bui vanmiddag ook overgewaaid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s