Pannenkoekenspeurtocht

“Dan ga ik te voet met Darwin. Het is een uurtje lopen. En omdat je teveel last hebt van je voeten, pak jij de auto. Ontmoeten we elkaar bij het pannenkoekenhuis voor een lekkere lunch”. Het regent een beetje maar de meeste buien zijn voorbij. Darwin en ik ademen diep de frisse lucht in. Heerlijk. Na een kwartiertje maak ik een paar leuke foto’s van een ontmoeting met koeien en ineens heb ik een voorgevoel. Ik check de website nog eens en zoom in op de openingstijden. En jawel: mijn vermoeden klopt. Het restaurant gaat pas om 16 uur open. Ik app Manlief en zoek digitaal snel naar een alternatief. In plaats van een lange rechte weg, wandelen we nu een rondje en rijden even later met z’n drieën in de auto naar een ander dorpje. We kletsen, genieten van de route en twintig minuten later rijden we het parkeerterrein op. Met de QR-codes paraat duwt Manlief de deurklink naar beneden. Zonder resultaat. Binnen blijkt het donker. Ik pak nogmaals mijn mobieltje en wijs: “Hier staat dat ze open zijn!” Manlief wijst ook, naar het bordje op de deur met de tekst ‘dinsdag gesloten’. Met een zucht lopen we terug naar de auto. “Er is er nog een, net boven Epe.” De route is zo mogelijk nog mooier, met het laatste stuk over een verharde zandweg. De locatie ‘De Ossenstal’ gaat prachtig op in de omgeving. En beter nog: ze zijn geopend. Even later zitten we eindelijk aan een heerlijke pannenkoek. Om te vieren dat de pannenkoeken-speurtocht geslaagd is, bestel ik als toetje een ijscoupe. En omdat het vakantie is natuurlijk. Waarvan we met volle teugen genieten.