Persweeën

‘Au’, zeg ik, terwijl ik naar mijn koffie reik. Mijn collega schiet in de lach. Hij weet allang wat er aan de hand is. We hebben een intensief weekeinde achter de rug. Vloerbedekking verwijderen en nieuwe hardboard platen timmeren. Alles doet zeer. Ik ben duidelijk geen 20 meer en dat komt ook behoorlijk aan. Als ik opsta om een projectmap te pakken, gaat dat gepaard met veel gekreun en gekraak. ‘Weet je wat het is?’, zeg ik. ‘Volgens mij is het vergelijkbaar met een bevalling. In mijn beleving heb ik nu al weken weeën die de laatste dagen zijn uitgegroeid tot persweeën. Maar als ‘het kind’ er straks is, dan ben je zo blij. Dan ben je alle pijn en ongemak weer zo vergeten. Heb ik gelijk of heb ik gelijk!?’ Mijn collega hangt sniklachend over zijn bureau. Hij is de trotse vader van een prachtige zoon. Als hij de lachtranen uit zijn ogen heeft geveegd, antwoordt hij: ‘Er zit wat in. Die spierpijn en krampen trekken wel weer weg. En wat ik ervan heb gehoord, ziet het er straks inderdaad geweldig uit bij jullie thuis.’ Hij haalt nog een keer diep adem en vervolgt dan: ‘Maar één tip: zeg dit nóóit tegen iemand die écht een kind heeft gebaard!’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s