Heb ik dat?

Het was weer tijd voor de jaarlijkse hondenprik. Dus toog ik samen met mijn moeder, bijbehorende hond Bicka en Floppy naar de dierenarts. Dat is overigens sneller geschreven dan gedaan. Floppy heeft ooit een aanrijding gehad en is toen geopereerd. Zijn rechterknie was verbrijzeld. Hij heeft er niet veel last meer van gelukkig. Maar de reden dat hij was ontsnapt, waren zijn aanwezige hormonen. In overleg met de dierenarts hebben we hem dus laten ‘helpen’. Oftewel: weer onder het mes! Sindsdien beeft hij als een juffershondje zodra we de wijk inrijden. Ditmaal vond de dierenarts, gezien de leeftijd van beide honden (10 en 13 jaar) het een goed idee om een urinetest te doen. Of ik dat dus even wilde verzamelen bij beide honden. Gewapend met een soeplepel en een hond toog ik naar buiten, mijn moeder hartelijk zwaaiend in de wachtkamer achterlatend. Vlakbij de praktijk is een grasveldje. Naast een stoplicht. Het was spitsuur. En terwijl Bicka ging zitten, schoof ik de lepel in een flits onder de bron, tot groot vermaak van wachtende automobilisten. Enigszins gegeneerd liep ik terug, met hond en gevulde soeplepel, om vervolgens de hele actie te herhalen bij hond 2. Diepe zucht. Maar goed, ik heb een groot aantal stadsgenoten een leuk verhaal bij het eten bezorgd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s