Boos

Vandaag geen stukje over badderende Bertjes of fluitende Floppys. Vandaag ben ik boos. En niet zo’n beetje ook. Zojuist heb ik mijn auto voor de 328ste keer opengebroken gevonden. Terwijl er net als altijd niets, maar dan ook werkelijk niets van waarde in ligt. Weer het portier beschadigd, weer dat gevoel van onmacht. Als ik niet zo netjes was opgevoed, bestond deze tekst uit krachttermen en verwensingen. Maar ja, ik ben dus netjes opgevoed, met dank aan mijn ouders en omgeving. Ik weet dat ik niet met mijn vingers aan andermans spullen mag komen. En ik heb echt alles al geprobeerd. Auto ergens anders geparkeerd, tot op een kwartier lopen van ons huis (en dat doe je toch ook niet graag, als jonge vrouw een kwartier door het donker lopen van je auto naar je voordeur). Bordjes in vijf talen op de ruit geplakt: ‘Deze auto is echt leeg!’ Dashboardkastje open gezet, auto onder een straatlantaarn geparkeerd. Ik heb de laatste twee keer zelfs het portier niet meer laten repareren, maar zelf een beetje dicht gekit. Zodat het overduidelijk was dat er al eerder was ingebroken. Maar het helpt niet. Met de regelmaat van de klok wordt de auto opengebroken. Dus nu ben ik boos. Ik denk dat ik de kerstboom vandaag maar eens ga aftuigen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s