Floppy spreekt

Zo, niemand thuis, eindelijk de pc voor mezelf. Baas is een nieuwe telefoon kopen en vrouwtje moest op kraamvisite. Kan ik eindelijk mijn kant van het verhaal vertellen. Want ik krijg de indruk dat ik op sterven na dood was. Nou ja, dat was ik misschien ook wel. Ik had echt verschrikkelijke buikpijn. En dan staan ze aan je kop te zeuren dat je vooral moet eten en plassen. Alsof zij dat doen als ze ziek zijn. En de terugweg was een drama. Lukt het me om precies midden in het deurvak over te geven, klagen ze dáár weer over. En beloftes nakomen is er ook niet bij. Ik hoefde na dat pootje toen ik bijna een jaar was nooit meer bij de dierenarts te logeren. Nou, dan droomde ik het zeker! En oma is ook niks te beroerd om er nog een schepje bovenop te doen. Slaapt zij lekker uit, scheldt ze op me omdat ik het écht niet meer kon ophouden! En zij heeft niet eens vloerbedekking! Maar goed. Als je die opmerkingen over onderbroken nachten en gebrek aan eetlust op de koop toeneemt, zijn ze best te verteren. Ik ben persoonlijk absoluut niet bang voor de uitslag van het gezwel maandag. Je zou me moeten zien! Gestroomlijnd profiel, strakke buik, zeker een kilo of drie afgevallen alles bij elkaar. Daar kan geen Sonja Bakker tegenop.

PS: bedankt voor alle beterschapswensen! Dat doet ook een hond goed!