Pyjamaparty

Sinds een paar weken heeft Misty, de hond van mijn moeder, regelmatig ‘ s nachts ‘ongelukjes’. Ze is vrolijk en (te) energiek. Toont geen pijn of ongemak. Maar het is bepaald geen feestje om ‘s ochtends in een sterk ruikende plas te stappen. Dus wordt de dierenarts ingeschakeld. Het urinemonster toont duidelijk aan dat er iets mis is. Wat? Dat gaan we onderzoeken. Te beginnen met een kuurtje. En om mijn moeder wat nachtrust te gunnen, slaapt Misty vannacht bij ons. “Darwin wilde een slaapfeestje”, vertel ik mijn nichtje. “En daar had Misty wel zin in!” Beide betreffende honden kijken me enigszins verontrust aan. Wat is dat nu weer? Maar ik wuif het weg. En als het bedtijd is, trek ik hen zonder tegenstribbelen een heuse pyjama aan. Ze laten het gelaten toe. De grens van het toelaatbare is in zicht, maar nog (net) niet overschreden. Eerst beter worden. Dan praten we verder. Al dan niet in pyjama.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s