Mij niet bellen

We waren eind dertig toen we elkaar leerden kennen, Manlief en ik. Een van mijn eerste vragen was of hij op zoek was naar een kroegtijger. Want zo ja: “mij niet bellen”. Mijn bedtijd is zo rond 22 uur. Met veel inspanning kan ik er een uurtje aan toevoegen. Maar dan vallen de luiken letterlijk dicht. En Oudjaarsavond is echt een uitdaging. Dus als ik op 1 januari wakker word, ben ik brak, variërend van ‘stil en humeurig’ tot ‘lichamelijk en geestelijk’ afwezig. Vandaag valt het mee. Na een heerlijk ontbijt met Manlief en een aantal koppen koffie app ik onze Vriend en logeerbeagle of ze zin hebben in een frisse nieuwjaarswandeling. Samen met Darwin en Misty, de hond van mijn moeder, lopen we langs de Donge. Het is mooi weer en we komen veel andere wandelaars tegen. Uitvoerende goede voornemens? We groeten ze vriendelijk. De honden hebben samen volop lol en tussendoor krijgen ze herhalingslessen Gehoorzame Huishond (die ze schaterend negeren). Terug bij de auto voel ik me een stuk prettiger. Ik knuffel onze Vriend en keer dan terug naar huis. Daar kijk ik de oudejaarsconference van Claudia de Breij terug. En verzorg ik een heerlijke avondmaaltijd voor Manlief en mijn Moeder. De eerste dag van januari is geen favoriete dag van mij. Maar deze was gezellig. Happy New Year!