Leeftijdscontrole

Vandaag is het voor het eerst sinds weken wat koeler in Nederland. Na de hittegolf vorige week, waarbij letterlijk een mus (bijna) van het dak afviel, komt de temperatuur nu niet boven de 20 graden uit. En dus heb ik mijn hoody aan als ik snel even wat boodschappen doe bij de lokale supermarkt. Als ik bij de automatische kassa afreken, verschijnt er een tekst dat ik leeftijdsgebonden producten in mijn mandje heb, en er dus gecontroleerd wordt of ik ouder dan 18 jaar ben. Ik wacht geduldig op de actie van de medewerker. Dan hoor ik achter me gefluister. “Wat denk jij?” “Ik weet het niet, zag haar niet aan komen lopen.” “Tja, is soms zo moeilijk te zien, he, aan de achterkant.” Lachend draai ik me om. “Oh, mevrouw, het is goed, hoor! U kunt afrekenen.” En na een korte pauze: “Wat heeft u een leuke hoody aan!” Ik kan het hen niet kwalijk nemen dat ze aan mijn leeftijd twijfelden. Tot hun grote hilariteit zet ik de muts mét oren even speciaal voor hen op, waarna ik met de boodschappen de winkel uitloop. Mijn dag is met dit compliment in elk geval meer dan geslaagd.