Dakloos

“En gebruik tijdens onze afwezigheid ook gerust de cabrio, hoor. Je weet waar de sleutels liggen.” Ik ben dol op cabrio’s! Al vanaf dat ik een jonge dame was. En kijk vaak lichtelijk jaloers naar de wapperende haren of het kekke petje van medeweggebruikers in zo’n bolide. Maar een eventuele kras op de lak voelt toch net even anders dan een glas dat uit je handen glipt. Wat overigens ook nog niet is gebeurd. Dus tot nu toe heb ik het stuur alleen vast gehad om de cabrio een stukje te verzetten op de oprit. Tot vandaag. Want vandaag moet Manlief naar kantoor. In onze auto. En besef ik ineens dat het brood op is. Dat ik daarnaast wel iets lekkers bij de koffie heb verdiend. Lopen kost me hier een half uur heen en een half uur terug. Dus ….. Dan kijk ik naar buiten. Naar de regen die niet zachtjes, maar heel hard naar beneden hoost. En dit volgens buienradar voorlopig nog wel een paar uur volhoudt. Ach ja. Er ligt nog brood in de vriezer. Er staat een bakje met M&M’s op tafel. Ik red het wel vandaag. Met een stevig dak boven mijn hoofd. Die wapperende haren komen vast nog wel een keer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s