Daten met je buren

“Hé, wat leuk jullie te zien. Zijn ze weer op vakantie?” Dit is de vierde keer dat we hier op Huis en Hond passen en de wijkbewoners beginnen ons al aardig te kennen. Ook de Buurvrouw begroet ons enthousiast: “Dit keer gaan we daten, hè!” We spreken elkaar regelmatig op straat, maar echt kennismaken is er nog niet van gekomen. “En neem je moeder gerust mee!”, vult ze aan als ze hoort dat we dit weekeind de moeders op bezoek hebben. Zo zitten we aan de koffie in een ander huis met bijna hetzelfde uitzicht. “Jullie lijken op elkaar, zelfs jullie kapsel!”, zegt ze, van mijn moeder naar mij en weer terug kijkend. Ik schiet in de lach. Ik voel me hier zo thuis dat ik al een paar keer naar de lokale kapper ben geweest. En ook voor mijn moeder had ik daar een afspraak gemaakt. We kletsen en praten en de tijd vliegt voorbij. “Kom anders morgenavond gezellig eten”, stel ik voor. “Dan kun je ook kennismaken met Schoonmama.” Ze accepteert zonder aarzelen. En ook die date is een groot succes. Nog een week, dan keert de familie weer huiswaarts. Tot dat moment vermaken we ons prima in deze buurt.

Heerlijke zaterdag

“Nou, ik ben inmiddels ook wel benieuwd naar Rhenen”, zegt mijn schoonmoeder. Dat is niet aan dovemansoren gericht. En zo zit ze vandaag in een lekkere stoel te genieten van het uitzicht en de prijswinnende tompouce van de lokale bakker. Of ze mee wil naar de dierentuin? Nou, leuk! Helaas zijn de rolstoelen al bezet, maar we ontdekken een nieuwe manier om haar rollator in te zetten. Zittend op het bankje duw ik haar langs de apen, de panda’s en door het berenbos. Als afsluiter hebben we een reservering bij De Blaauwe Kamer: een toprestaurant met een nog indrukwekkender uitzicht. Ze hebben een fijne tafel voor ons gereserveerd. Recht naast het terras is een hertenkamp. Je kunt de kleur van hun ogen zien en de capriolen van het jonge reetje doen ons schateren! Alleen de buren zijn ‘bijzonder’. Meneer zit zeer royaal aan zijn tafel, zodat Schoonmama nauwelijks ruimte heeft en in een scheve hoek achter haar bord zit. Hij negeert ons compleet, maar onze gastheer lost dat op een ludieke en humorvolle manier op. Chapeau! Als ik uiteindelijk in ons bed kruip, zeg ik tegen Manlief: “Dit was echt een heerlijke zaterdag.” En dat is hij roerend met me eens.