Stralend glazenwassen

“Dag mevrouw, is de andere mevrouw thuis?” Hij kijkt me stralend aan. “De glazenwasser!”, verduidelijkt hij bij het zien van mijn vragende blik. Hij licht toe dat hij elke twee maanden alle ramen aan de buitenkant wast. De prijs die hij noemt, is absoluut redelijk. Maar toch … Ik verontschuldig me even en neem snel telefonisch contact op met ‘de andere mevrouw’. En knik dan bevestigend naar hem: “Het is goed, ga je gang.” Ik krijg instructies over het sluiten van openstaande ramen en weghalen van horren, waarna hij aan de slag gaat, samen met z’n collega. De twintig minuten daarna hoor je overal om het huis water stromen en piepende zemen. Dan tikt hij op het raam naast mijn werkplek: “Alles goed? Alles goed!” Hij informeert naar de relatie tussen mij en ‘de andere mevrouw’. En of ik zelf al een goede glazenwasser heb. Ik schiet in de lach. En stel een tegenvraag: is hij bereid een uur te rijden? Even overweegt hij. Dan kijkt hij me weer stralend aan. “U gaat wandelen met de honden? Vertel dan hoe goed wij zijn!” Ik beloof het plechtig en zwaai hen uit. We hebben een hele fijne glazenwasser. Maar die wast niet zo stralend onze ramen als hij.