Oost west, thuis best

Tijdens de H&H-oppas blijkt één dag lastig te zijn. Dan hebben we allebei verplichtingen op kantoor. Daarom regelen we dat Sammie mee mag met Darwin naar zijn dagopvang. Toch een dingetje, want Sammie vindt vreemden honden ‘best spannend’. En ook autorijden is niet haar ding. Dus oefenen we in de dagen ervoor met kleine stukjes. Naar het bos hier verderop. Een rondje door het dorp. Even de snelweg op en weer af. En dat gaat met de rustgevende aanwezigheid van Darwin wonderbaarlijk goed. Dus gaan we op de bewuste dag vol goede moed op pad. Tijdens de rit van drie kwartier krijgt ze af en toe wat lekkers. Als we op de locatie arriveren, ziet ze al een aantal honden staan. Daar schrikt ze wel van, maar ook hier geeft Darwin het goede voorbeeld: “Kijk, dan gaan we hier door het poortje, en dan wachten we daar bij het hek, en dan komen ze ons halen.” Na de administratieve intake verdwijnt ze zonder om te kijken met de verzorgster en Darwin naar binnen. Tussen de middag bel ik even hoe het gaat. “Ze vindt het niet echt leuk eigenlijk. Zoveel honden tegelijk is ze duidelijk niet gewend. Dus we hebben haar nu samen met Darwin en een ander hondje een eigen speelveld gegeven. Dat scheelt al veel.” Om 17 uur pikken we hen weer op. Sammie is duidelijk moe en not amused. De terugrit is pittig, maar ze zet dapper door. Als we de wijk inrijden, stapt Manlief uit en loopt het laatste stuk om haar weer vaste grond onder de pootjes te laten voelen. Even later kijken we lekker onderuit gezakt met een glaasje wijn over het water. Darwin is naar zijn mandje vertrokken: je wordt best moe van zo’n dag spelen. En Sammie? Die strekt zich met een diepe zucht heerlijk uit en rolt daarna met vier pootjes in de lucht over het grasveld. Het zit er weer op. Ze heeft zich kranig gedragen. Maar thuis is het toch echt het allerallerfijnst.