Verrassend leuk

“Ik rijd rustig en het is alsmaar rechtdoor”, zegt ze dapper. Mijn schoonmoeder komt door omstandigheden onverwachts terug uit Zuid-Frankrijk. Een rit van ruim 1100 kilometer, in haar eentje. Dat is inderdaad dapper. Natuurlijk is Katrien een ideale reisgenoot, maar toch: haar gespreksonderwerpen beperken zich tot slapen, eten en uitgelaten worden. Het houdt me de hele dag bezig. Snel even het vliegtuig pakken om met haar mee terug te rijden is met de huidige maatregelen niet mogelijk. Dan zegt Manlief: “We kunnen haar tegemoet rijden. En dan neem je het stuur van haar over en rijden we achter elkaar terug naar Nederland.” Verheugd kijk ik hem aan: wat een wereldidee! Als ik haar bel, houdt ze het eerst af: “Dat mag ik niet vragen van jullie!” Maar het is te verleidelijk. En zo gaat de wekker op een on-zondags vroeg moment. En rijden we drie kwartier later de Belgische grens over met koffie in de thermosmokken en besmeerde broodjes in de koeltas. Mijn favoriete nummer speelt op de radio: ‘Il est cinq heures, Paris ‘s eveille.’ Darwin maakt het zich gemakkelijk op de achterbank en ik kijk Manlief glimlachend aan. Het leven is soms verrassend leuk.