Do I smell birthdaycake?

Het is nog vroeg als ik door het Franse landschap rijd. De radio staat op een Franse zender en ik neurie de liedjes mee. Ik ben onderweg naar een speciale bakker, twee dorpen verderop. Want vandaag viert Manlief zijn verjaardag en daar hoort taart bij. Als ik het parkeerterreintje oprijd, zie ik dat de luiken nog dicht zijn. Op een bordje staat ‘Lundi fermé’. Oh-la-la! Ik kijk Darwin aan en denk zijn gedachten: de Supermarche is drie kilometer verder. Maar ook daar hebben ze niets bijzonders. Niettemin neem ik wat broodbeleg en melk mee. Dan toch maar naar de eigen bakker. Ineens rijden we langs een prachtig lavendelveld. Ik kan me niet bedwingen en zet de auto langs de kant. “Even een selfie maken!” Geduldig poseert Darwin met en zonder mij voor de foto. Hij steekt zijn neus in de wind en ik volg zijn voorbeeld: een heerlijke lavendellucht vult ons hoofd. Even later arriveren we weer bij het huis, met baguettes, verse croissants en heerlijke gebakjes. Het leven is goed in Frankrijk, zeker als er iemand jarig is.