Senioren op de achterbank

“Ik dacht werkelijk, ‘is hij gèk geworden?!’ Dit slaat echt nergens op. Op mijn leeftijd nota bene. Maar ja, aan mij wordt niets gevraagd. Nooit eigenlijk. Gemiste kans.” De ander knikt bevestigend. “Joh, vertel mij wat. Ik heb dingen gezien, daar flapperen je oren van. Volstrekt onbegrijpelijk. En ervan leren, ho maar.” Met een meelevende blik vervolgt ze: “Maar jij zit er wel mooi mee opgescheept. Het lijkt een blijvertje. Voor je het weet, veegt ze de vloer met je aan. En dan? Wat kun je dan?” Betrokkene kijkt haar met een berekende blik aan. “Ach, de baas is een mens. Een man. En daar weten wij vrouwen wel raad mee. Een beetje hulpeloos kijken en hij smelt ter plekke. Nee, maak je over mij geen zorgen.” Ze glimlachen allebei. “Neem nou bijvoorbeeld dit weekeind. Hij heeft plannen en zocht een logeeradres voor ons. Werd gelijk royaal ingezet: vier nachten. Nou, daar had ik echt geen zin in. Dus een paar keer vermoeid en prikkelbaar gereageerd. Wat denk je? Hoef ik nog maar één nacht te blijven en rijden ze niet één maar twee keer speciaal voor mij extra heen en weer, terwijl zij daar blijft. Lachen toch? Aan mijn lijf geen polonaise, hoor.” En dan, na een blik naar buiten: “Jij bent bijna thuis. Bofhond, bij oma heb jij hier allemaal niets van te vrezen! In elk geval leuk je weer even gesproken te hebben. Ik bereid me voor op die druktemaker zo meteen. Hopelijk vind ik in Darwin een bondgenoot. Ook een man gelukkig. Voor hem heb ik een charmeoffensief achter de hand. Nee, die pup heeft geen schijn van kans, let op mijn woorden!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s