Fan-tas-tisch

Het leven is fan-tas-tisch! Of toch in elk geval als je een pup van tien weken bent. En Willow vindt alles fantastisch: ons huis, haar waterbak, de werkkamer van Manlief, Darwin het algemeen, Darwin in het bijzonder, de plek op mijn bureau waar ik kluifjes bewaar: alles. Haar dagindeling is redelijk strak. Slapen, plassen, eten, drinken, spelen, Darwin klieren en dan alles weer van voren af aan. Ze is adorable. Ook op straat scoort ze hoge ogen. Mensen glimlachen, maken een praatje, geven haar aandacht. Fan-tas-tisch dus. Alleen toen ze mij strak aankijkend een plas binnen deed. Toen kreeg ze een tik tegen haar billen. Dat was minder. Maar ook een pup leeft in het nu. Dus vijf minuten later was ze het alweer vergeten. Ik zei het al eerder hier: geen idee wie de definitie van hondenleven heeft bedacht. Maar die had waarschijnlijk net van tevoren zijn teen gestoten. Hard. Want zelfs ik geniet fan-tas-tisch mee van het hondenleven van Willow.