Brutale vraag

Nog een week, dan komen Willow en Sydney logeren. Heerlijk een paar dagen lang drie honden over de vloer. Lange gesprekken met de senior van het stel voeren en haar overtuigen dat zij echt ook ooit zo dartel was. Als trotse tante de pup showen bij de benedenburen. En vooral heel veel spelen en knuffelen. Maar dan ontvang ik een appje met de tekst “Ik heb een brutale vraag…”. Ik antwoord ad rem met een aantal mogelijke issues, maar het blijkt ‘none-of-the-above’: “Mogen ze een nachtje proeflogeren?” Onze vrienden zijn hysterische Songfestival-fans (ja, als in echt hysterisch). En hebben kaartjes voor een van de voorbereidende shows. Daar wil je geen ‘nee’ tegen zeggen. “Ik durf het jullie wel te vragen …?” En natuurlijk willen ook wij geen ‘nee’ zeggen! De honden komen maandagmiddag en worden dinsdagochtend weer opgehaald. En vanaf vrijdagavond blijven ze het hele Pinksterweekend. We kijken ernaar uit. Slechts een minuscuul aandachtspuntje. We moeten nog even bedenken hoe we dit aan Darwin gaan vertellen. Zou me niets verbazen als hij daarna een appje verstuurt met ‘een brutale vraag’.