Met de klok mee

“Wat is er gebeurd?” is de eerste vraag bij het zien van mijn gespalkte duim. Ik waarschuw inmiddels visueel ingestelde luisteraars nadrukkelijk vooraf. Maar kan niet voorkomen dat ze hun oren bedekken: “Nee, dat wil ik helemaal niet weten!” De tweede vraag is meelevend: “Heb je veel pijn?” Het antwoord is bevestigend. Paracetamol helpt, maar hoewel ik links goed uit de voeten kan, ben ik echt bij de meeste handelingen hartstikke rechts. En los van de duim was het een flinke smak. Dus met de klok mee: een pijnlijke kin, blauwe plek op mijn linker schouder, opgezette spier waar de tetanus prik is gegeven, geschaafde elleboog, beschadigde handpalm, gebutste knie (die toch al een zwakke plek was), nagenoeg volledig paars rechter bovenbeen, gekneusde rechter rib, De Duim en een wondje boven mijn rechterslaap. Het is al hilarisch om me te zien opstaan van de bank. Maar dit alles is over een dag of tien passé. Morgen bepaalt de traumachirurg de vervolgstappen voor mijn duim. Ook dat komt weer goed. Ik heb geluk gehad. En dat besef ik ten volle. Het heeft gewoon even tijd nodig.

PS: de SEH heeft me met klem geadviseerd om melding te maken bij de gemeente. Het is een beruchte val-plek.

One thought on “Met de klok mee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s