Help me herinneren

“Laat jij de honden even uit?” Manlief knikt. De buurvrouw is naar een afspraak en de buurhond, Luzz, is gezellig een paar uur bij ons. Ze adoreert Darwin en hij vindt het allemaal prima zolang ze zijn comfortzone respecteert. Als het drietal twintig minuten later weer binnen komt, zegt Manlief: “Help me herinneren dat we dus nooit een ruwharige teckel nemen! Ze had er halverwege genoeg van en ging gewoon in het gras liggen! Geen beweging in te krijgen en gehoorzamen, ho maar!” De dame in kwestie kijkt me met haar grote bruine ogen onschuldig aan. Ik maak als troost een kopje koffie met iets lekkers erbij voor ons en kruip dan met beide honden weer terug op de bank. Luzz legt een pootje op mijn arm: “Help me herinneren dat wij nooit een man in huis nemen”, fluistert ze me toe. “Hij begrijpt het niet dat als een vrouw ‘nee’ zegt, ze ook ‘nee’ bedoelt!” Waarmee ze geheel vrouw eigen het laatste woord heeft.