Bewegwijzering

“Die van 5,5 ging prima. Zullen we nu de 8 km-route pakken?” Als Manlief bevestigend knikt, voeg ik eraan toe: “Deze gaat voornamelijk over verharde wegen en vlonders. En heeft een blauw balkje met narcissen als bewegwijzering.” Al gauw zien we het eerste plaatje. Ook deze wandeling is prachtig. Langs de rand van het stuwmeer, dat de regio vooruitlopend op sneeuwval en dooi bewust alvast voor een deel heeft laten leeglopen. Op een kruising wijs ik vooruit. We hebben al een tijdje geen plaatjes meer gezien, maar volgens de kaart moeten we ook een heel stuk rechtdoor, over een vroegere spoorlijn. Darwin springt voor ons langs. Hij geniet mateloos van de tocht. En wij ook, al is er van die verharde wegen niet veel te merken. Dan zegt Manlief: “Hier waren we net ook!” Verbluft volg ik zijn hand en inderdaad: we zijn in een kringetje gelopen. Hoe kan dat nou? We kijken nog eens op de kaart. En dan zie ik het. We hebben een afslag gemist. Pas een heel stuk verder hebben we onbewust de route weer opgepakt. Maar tegen de klok in. We laten het voor wat het is en nemen de kortste weg terug. In plaats van 8 hebben we 14 kilometer gelopen. “Maar ik heb geen last van mijn knie!” zeg ik. “En de wandeling was het meer dan waard!” vult Manlief aan. Volgende keer dus nog beter opletten. We stoppen bij de Patisserie op de hoek van onze straat voor iets lekkers. Want dat hebben we na alle inspanning wel verdiend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s