Welpotjandoosjenogereensaantoe!

knieDat zei mijn oma altijd, zich bewust van haar voorbeeldrol inclusief toegestane krachttermen. Ik gebruik op dit moment heel andere woorden. Het gaat wat beter met mijn knieblessure. En daar is alles mee gezegd. ’s Ochtends begint de pijn met 2 à 3 (van 10) om net voor het slapen te eindigen in een 8 en soms 9 (van diezelfde 10). Als mijn collega’s me tijdens een teambijeenkomst naar het koffieapparaat zien ‘lopen’, adviseren ook zij nadrukkelijk om niet te ‘wachten tot het slijt’. Dus ik maak een afspraak bij de huisarts. Ik vertel wat er is gebeurd, wat de fysiotherapeut heeft verbeterd en wat de situatie nu is. “Laat me even één kleine test doen”, antwoordt ze. Waarna ik de plinten van het plafond ineens van heel dichtbij zie. “Ik verwijs je door naar een orthopeed, het lijkt toch een gescheurde meniscus”, is haar diagnose. “En gelukkig kun je daar deze week al terecht.” Thuis google ik op de voor mij onbekende aandoening. De kans op een operatie is blijkbaar groot. Naast een zeer nadrukkelijke ervaring met mijn navelbreuk toen ik 9 was, heb ik zelf geen weet van dit soort ingrepen. “Ga je met me mee?” vraag ik dus met een klein stemmetje aan Manlief. Die knikt. Ik weerhoud me om nog meer informatie te zoeken: de bewuste orthopeed scoort een 8,5 op het gebied van kennis, kunde en vriendelijkheid. Meer hoef ik nu niet te weten, het komt vast goed. Nog twee nachtjes (niet) slapen.

2 thoughts on “Welpotjandoosjenogereensaantoe!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s