Kruk

“He, ik heb blijkbaar iets gemist op social media!” Ze zegt letterlijk de woorden die ik de afgelopen dagen al vaker heb gehoord, zodra iemand me ziet binnenkomen. Ik loop op krukken. Door een stomme misstap kreeg mijn knie een flinke knauw, met letsel tot gevolg. En herstel dat om geduld vraagt. Wat ik niet heb. De Vierdaagse dit jaar is discutabel, om niet hardop ‘kansloos’ te hoeven zeggen. En daar baal ik behoorlijk van. Geheel tegen mijn normale gedrag in heb ik er daarom helemaal niets van gezegd of over geschreven. En dus reageren mensen verrast. Maar ook behulpzaam. Bemoedigend. Meelevend. Mijn leidinggevende schrijft ‘zoveel mogelijk thuiswerken’ voor. Als ik in Amsterdam ‘toch maar’ de metro voor die ene halte pak, omdat de afstand nu net even te groot is, staat er een jongen voor me op: “Ga maar zitten, elk rustmoment is meegenomen.” Een meisje helpt mij en mijn krukken de trein uit. Bij een lezing wordt met een stilzwijgende knipoog een krukje onder mijn knie geschoven. En de fysiotherapeut herhaalt na de zesde behandeling dat hij ‘toch echt verbetering ziet’. Nu ik nog. En zodra mijn knie weer in orde is, kan ik aan het herstel van mijn ego gaan werken. Dankzij al die lieve, warme, attente en toch soms verrassende reacties komt het helemaal goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s