Gewoon even opletten

paprika

Elke zaterdag doe ik de wekelijkse boodschappen voor mijn moeder en voor onszelf. Dat doe ik al jaren en ik ben het gewend: haar boodschappen in de tassen vóóraan in het karretje. En die van ons in de tassen áchterin. Onze supermarkt werkt met scanners, wat het nog gemakkelijker maakt. Het is gewoon een kwestie van even opletten dat de juiste artikelen via de bijbehorende scanner in de goede tas verdwijnen. Soms krijg ik een opmerking: “Is het niet ingewikkeld zo?”. Maar de meeste medewerkers kennen me en weten wat de reden is. En het gaat sneller dan tweemaal lopen. Dit keer valt mijn mond echter open als ik het bedrag van onze boodschappen op het scherm zie verschijnen: “Dit kan niet kloppen!” Toevallig staat de teamleider in de buurt en hoort mijn verbazing. Op het scherm van de kassa staat 320 euro. Ik heb wat voorraad ingeslagen. En we krijgen morgenavond gasten op het eten. Maar twee volle boodschappentassen kunnen niet dit resultaat hebben. Heb ik dan per ongeluk toch met één scanner gewerkt? Maar nee, de boodschappen van mijn moeder zijn al betaald. Verward kijk ik hem aan. Hij onderbreekt de betaling en draait de kassabon uit. Dan schiet hij in de lach. “Ik zie het al”, zegt hij, terwijl hij me een knipoog geeft. Op onze bon staan paprika’s. Tweehonderdtweeëntwintig paprika’s! In plaats van de twee die ik in de tas heb gedaan. Heb ik toch even niet goed opgelet! Hij corrigeert het aantal en dan kan ik een normaal bedrag afrekenen. “Fijn weekeinde”, wuift hij mijn excuses weg. “Ik ga even de voorraad paprika’s aanvullen vóórdat andere klanten ernaast grijpen!”