Training down memorylane

We vertrekken vroeg deze zondagochtend. Er staat een training voor de Vierdaagse van 15 kilometer te wachten. De weergoden houden rekening met het feit dat het in juli ook wel eens regent, en geven vast een voorproefje. We lopen door de stad richting de nieuwbouwwijk in Noord en zwaaien (ik) onderweg naar een passerend trein. Als we de huizen achter ons laten, heeft de wind echt vrij spel. Mijn regenjas is voor fun en spartelt vrolijk om me heen. Als we na een aantal kilometers weer tussen de huizen lopen, krijg ik een idee. Ik pas onze route een beetje aan en sta dan voor het vroegere huis van mijn opa en oma. Mijn vader is er opgegroeid en er zijn ook vele foto’s van mij als baby, kleuter, peuter en tiener in deze omgeving. Van mijn nichtje hoorde ik dat het binnenkort wordt gesloopt: niet meer van deze tijd. Ik pluk een takje hei uit de tuin en dan lopen we weer verder. Ik weersta met enige moeite de verleiding om nogmaals een pauze in te lassen bij Starbucks en houd ons loopritme aan. Precies drie uur later zijn we weer thuis, tevreden met de vorderingen tot nu toe. Wel een pijntje en een zuchtje hier en daar maar vol goede moed voor de echte kilometers.

https://www.relive.cc/view/u3408000454