(niet) Lachen

img_7034En zo krijg ik dus voor het eerst in alweer bijna vijf jaar de kans ook in het andere deel van mijn werkterrein ervaringen op te doen. Hulp vragen én accepteren. Want dat zal nodig zijn. Volgens de huisarts had ik mijn ribben zelfs beter kunnen breken: minder pijnlijk en sneller herstel. Maar op die hulpvraag is tot nu toe nog niet gereageerd. Naast een enorme dosis pijnstilling (die niet afdoende helpt) is het advies om rustig in beweging te blijven. Af en toe diep in en uit te ademen om longontsteking/-perforatie te vermijden. Beslist geen zware dingen te tillen. En dit zes weken vol te houden. Dus. Langs alle kanten krijg ik steunbetuigingen en tips. Ook van een samenwerkend partner, die na een zeer ernstig ongeluk een paar maanden geleden nog volop aan het revalideren is. Op haar vraag ‘waarom niemand mij tegenhield toen ik op die tafel wilde dansen’, schiet ik in de lach. Au! Was het maar een spectaculair verhaal geweest, in plaats van een stomme struikeling over een stoeptegel en uiterst onhandige landing op het hardplastic handvat van de riem. Maar goed, opvallend is wel hoe vaak ik eigenlijk lach op een dag. Ben me er nu terdege van bewust. Ach, zo heeft elk nadeel dus ook een nadrukkelijk voordeel. Niettemin indringende vraag aan alle lezers: laat me voorlopig maar even niet lachen. Waarvoor dank!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s