Handen met lapjes

In de aanloop naar het traditionele moedersweekeinde rijd ik samen met Darwin naar de autowasstraat. Voor ons elke keer weer een avontuur. Ik weet niet wat ik precies zo spannend vind. Eventuele schade kan verholpen worden en zo’n stralend schone bolide is toch een feestje. Maar toch. Telkens opnieuw zit ik met zweet in mijn handen de instructie te lezen en vraag ik het voor de zekerheid nog een keer aan de medewerker. Dan stuur ik een brand-sms voor geestelijke bijstand aan Manlief en sluit mijn ogen. Tot het voorbij is. Maar dan het tweede deel: de interieurstraat. Je rijdt de auto op een lopende band, stapt uit, en gaat met een kopje koffie op een bankje zitten. De auto komt langzaam aanschuiven, terwijl vele handen met lapjes de binnenkant poetsen tot het blinkt. Geweldig! Zo ook vandaag. Maar blijkbaar zijn er niet vaak honden. Laat staan zulke leukerds als die van ons. Een van de medewerkers vraagt of Darwin een brokje lust. Nou, dat is niet aan dovemansoren. In no-time staat er een enorme bak lekkers. Ik laat hem een kunstje doen: voor wat hoort wat. Nu komt ook een collega kijken. Nog een brokje, nog een kunstje. Er staan al vijf mensen die elkaar lachend aanstoten, vragen om herhaling, filmpjes maken en aan bekenden versturen. Zo leuk! Dan wijs ik lachend op iets achter hen: de auto die keurig langzaam voorbij schuift, moederziel alleen. Iedereen schiet in de actie. Een paar minuten later rijden we weg, nagezwaaid door vele handen. Met lapjes. Tot de volgende keer, bij voorkeur met hond!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s