Dit nooit meer!

vierdaagseDat waren onze woorden vandaag drie jaar geleden, na het afleggen van 160 km in vier dagen tijd. We hadden genoten! Geleden! Gelachen! En gevloekt! Maar dit nooit meer, vinkje op de bucketlist, over, klaar. Ik voegde er zelfs nog aan toe voor alle zekerheid: “Houd me tegen als ik van gedachten verander.” Mijn vriendin, ervaringsdeskundige 4D-vrijwilliger, sprak wijze woorden: “Het is verslavend!” Medelopers bevestigden het: “Het gaat weer kriebelen!” Maar ik wist het zeker: ik zou slechts één keer de Vierdaagse van Nijmegen lopen. En toch. De saamhorigheid van betrokkenen was overweldigend. De aanmoedigingen hartverwarmend. De voldoening dat we het hadden gered maatgevend voor andere zware momenten. Tja. Drie jaar lang hielden we het vol. Wisten we een sluitend excuus te onderbouwen met uitspraken als “kost zoveel trainingstijd” en “vergis je niet in de financiële kant”. En zaten niettemin gekluisterd aan Omroep Gelderland terwijl Harm Edens ons meenam in het Vierdaagse journaal. Gisterenavond keken we elkaar aan. Ik knikte. Manlief glimlachte. We gaven elkaar een high-five! Tot volgende jaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s