Fantisma

Manlief heeft een officieel diploma boven z’n bed hangen. Hij is sinds een paar weken Bierista. De beloning voor een cursus waar je bier leert kennen door te kijken, te ruiken en te proeven. Want bier is niet gewoon een glas geel vocht met een schuimkraag. Je hebt allerlei kleuren, van gebroken wit naar amberkleurig tot bijna zwart. De geur varieert ook in alle toonaarden. Ik, als geen bierdrinker, help natuurlijk een handje door te ruiken en een slokje te proeven. En het leuke: mijn reukvermogen is net iets beter dan het zijne. Ik ruik mandarijn in het fruitige, of drop in de zwaardere soorten. De bedoeling is om het bier te beschrijven en anderen daarmee te inspireren. Je krijgt er ook punten voor, en er is een wedstrijdelement aan verbonden. Ik geef   de meest bloemrijke uitingen door als aandachtstrekker. Die ik desnoods zelf bedenk maar dat natuurlijk niet laat merken. Gisteren rook ik een kruidachtige geur. En zei: “Onmiskenbaar de geur van het blad van een tomatenplant.” Manlief keek me licht ongelovig aan. Maar ik hield vol. En wees veelbetekenend naar mijn kruidentuintje. Argwanend liep Manlief naar de aangeduide plant en snuffelde. “Ik ruik geen overeenkomst anders.” Ik kon mijn lachen nauwelijks houden toen ik antwoordde: “Nee, dat in ook nog niet, er hangen nog geen tomaten aan namelijk. Maar geloof mij maar.” Ik weet niet of hij erin trapte. En of ik nadat hij dit stukje heeft gelezen me nog mee laat keuren. Maar het was de moeite van de blik op zijn aandachtig voorovergebogen rug meer dan waard.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s