Nacht van de Vluchteling

NvdV1“Kun je alsjeblieft helpen?” Het verzoek van mijn vriendin is natuurlijk niet aan  dovemansoren gericht. Ik sta gelijk in de hulpmodus. Ze licht toe dat ze productieleider is van de live-uitzending Nacht van de Vluchteling. Manlief loopt om middernacht van Rotterdam naar Den Haag. En burgemeester Aboutaleb zal het startsein geven. Na enige kilometers komt hij live in de uitzending. Daar is lokaal wat hulp bij nodig. Van mij. Ik twijfel. Mijn slaapritme staat strak afgesteld. Maar uiteraard zegt ik geen “nee”. Op de dag zelf testen we wat er getest moet worden. En dubbelchecken we de techniek. Ik krijg van mijn allervriendelijkste contactpersoon ter plaatse een keycord met “Crew”: stoer! Dan is het zover: ik schud de hand van de burgemeester van Rotterdam. Hij gaat welwillend met een aantal lopers op de foto. Houdt een opzwepende speech: “Pas een beetje op elkaar vannacht”. En drukt dan samen met de adjunct-directeur van Stichting Vluchteling op de knop: “Go!” Met z’n allen gaan we op weg. Links en rechts loopt beveiliging. We praten over de noodzaak van dit evenement met alles eromheen, en ook de soms weerbarstige en harde reacties van de Nederlanders. Over hondenpoep en een groep hardlopers die op zondagochtend samen met mensen met een visuele beperking rondjes maakt in het Kralingse bos. Respect! Als we de Erasmusbrug in zicht krijgen, ga ik aan het werk. Meneer Aboutaleb geeft aan dat hij toch liever gefilmd wil worden met het interview vanuit de studio. Ik vraag hem iets naar links te gaan staan, zodat de brug op de achtergrond zichtbaar is. Op mijn scherm zie ik het inleidende filmpje en dan de studio, met hem prachtig in beeld. Het gaat geweldig! Als hij een reactie vraagt van de langslopende stoet mensen, zoom ik even in en weer uit. We ronden af en verbreken dan de verbinding. Met een groot compliment (“Dat deed je echt fantastisch, dank je wel voor jouw hulp!”) neemt hij afscheid. NvdV2Mijn whatsapp slaat op tilt: langs alle kanten wordt enthousiast gereageerd. En terwijl Manlief kilometer voor kilometer naar Den Haag loopt, krijg ik even de kans om mijn hoofd op het kussen van het hotelbed te leggen. Slapen zit er ook voor mij niet in met al die adrenaline. Dat komt wel op een ander moment. Want was het gaaf om voor zo’n goed doel zoiets geweldigs mee te mogen maken!

PS: Manlief heeft de 40k in 7,5 uur afgelegd. Zo supertrots op hem!

Advertenties

2 thoughts on “Nacht van de Vluchteling

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s