Halfvol

Met een half oor luister ik naar de discussie op de radio. Mijn beide ogen en het resterende anderhalve oor heb ik nodig voor het verkeer op deze eerste echte werkdag voor velen in het nieuwe jaar. Dus ik mis de aanleiding voor het gesprek. Maar de mening van de gesprekspartners is unaniem: januari is geen leuke maand. Ik hoor diverse redenen: goede voornemens die stranden, eenzaamheid na weken van al dan niet bewust georganiseerd gezelschap, voelbare werkdruk na het kerstreces, eindeloze donkere uren. Of je er gevoelig voor bent of niet: depressie ligt op de loer. Een aantal mogelijke oplossingen komen voorbij, maar worden ook net zo snel weer van tafel geveegd. Het onderwerp wordt uiteindelijk in mineur afgesloten. Ik schud mijn hoofd in het licht van de koplampen achter me. Ik heb de waarheid niet in pacht, en pretendeer dat ook geenszins. Ook ik uit wel eens al dan niet hoorbaar een krachtterm. Maar er is geen licht zonder duisternis, geen lach zonder traan, geen succes zonder inspanning. Januari wordt gevolgd door februari, en over een tijdje door mei. Heus waar. “Accepteer wat je niet kunt veranderen en verander wat je niet kunt accepteren”, sprak een wijs iemand ooit. En een nog wijzer iemand schreef het vervolgens op. Zoek dus de lichtpuntjes, of beter nog: veroorzaak ze. Dan zul je zien, het komt allemaal goed. Tot de volgende jaarwisseling.

Advertenties