Goedheilig

Erik“Doen jullie aan Sinterklaas?” Ik aarzel, net te lang. Mijn geloof is nog steeds onverminderd sterk. In de échte Sint Nicolaas en de échte Hoofdpiet. Maar mijn vertrouwen wankelt de laatste jaren, door alle discussies, ruzies, vernieuwingen, gedoe. Het feest is niet bedoeld om iemand te kwetsen, en het is heel naar als dat wel zo overkomt. Daardoor is het niet meer zo leuk als het was. Hij praat verder, vertelt over z’n zoontje dat gisteren vergeten was om zijn schoen te zetten. Vanuit zijn bedje had vader moeten beloven om er een mandarijntje bij te leggen, ondanks de tegenwerpingen dat Piet zonder liedje of tekening waarschijnlijk niet langs zou komen. De teleurstelling vanochtend dat het mandarijntje inderdaad onaangeroerd naast het schoentje lag, was groot. Maar terwijl hij verdrietig zijn spullen voor school ging pakken, stopte papa snel een chocolade munt in de schoen, helemaal voorin. Dezelfde overigens als die van een paar dagen eerder. Het gezicht van het jochie toen zijn tenen toch iets voelden, de onverholen blijdschap bij het zien van het snoepgoed, het vertrouwen dat Sinterklaas alles ziet en alles weet! Ik zag het zo voor me en genoot immens mee. Terwijl we weer aan het werk gaan, merk ik dat zich in mijn hoofd ideeën beginnen te vormen. Voor aardigheidjes, verrassingen, sommige zelfs al met flarden van een rijm. Eind volgende week staan de kerstbomen weer in ons huis. Maar eerst nog even genieten van het kinderfeest. Heerlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s