Ge-ont-tante-d

img_3738Het is koud buiten. Nog steeds royaal boven het vriespunt, maar toch betreur ik het dat ik mijn handschoenen thuis heb gelaten. Ik loop met Darwin naar mijn moeder om daar Sydney uit te laten. Als ik de voordeur open, hoor ik mijn neefje van ‘vier-en-een-half’ praten. Hij kijkt verheugd op: we zijn dikke vriendjes, hij en ik. Maar zijn glimlach is niet zo blij als die van mij: “Wat ontzettend fijn dat jij bij oma bent!” Mij inmiddels kennend, is hij gelijk op zijn hoede. “Waarom dan, tante Dorine?”, vraagt hij achterdochtig. Ik loop naar hem toe: “Omdat ik heel koude handen heb. En omdat jij een heel warme buik hebt!” Hij schatert het uit en duikt weg. Maar niet snel genoeg. “En een warme rug”, zeg ik terwijl mijn hand in zijn t-shirtje duikt. “En een warm oor!”, voeg ik eraan toe als ik mijn andere hand om zijn gezichtje leg. Hij giert het uit van de pret en probeert aan mijn gegrabbel te ontkomen. Als hij uiteindelijk in een andere hoek van de kamer staat, kijkt hij me gemaakt boos aan. “Dat is helemaal niet lief, hoor. Als je zo bent, mag je niet meer mijn tante zijn!” Beteuterd druip ik af en beloof ik beterschap. Plechtig. Die vanaf veilige afstand wordt geaccepteerd. Die afstand. Voor alle zekerheid. Want tantes blijven tantes. Ook als ze gewaarschuwd zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s