Flappende vissen en neerwaartse honden

Athlete in downward facing dog position on shoreEn zo lig ik dan ineens in de voormalige bakkerij van Daniël op een yogamatje. Het pand waar eerst mijn favoriete levensmiddelenzaak was gevestigd, is nu verhuurd aan een ontspanningscentrum. Met kennismakingssessies yoga. De leraar gaat gelijk ontspannen in een onmogelijke houding zitten: “Dit hoeven jullie nog niet te kunnen, hoor!” Hij licht de eerste oefening toe: “We beginnen met de omlaag kijkende hond.” Ik kraak aan alle kanten, maar ben gelukkig niet de enige, we zijn hier duidelijk met een reden. Vanuit de hond duiken we in een cobra om vervolgens via een flappende vis in een boom-houding te gaan staan. Ik volg keurig de aanwijzingen en merk dat er gaandeweg rust over me heen komt. Mijn persoonlijke doel van de sessie. Na een uur hoor ik het geluid van een triangel: de afronding. Languit gestrekt met gedempt licht ademen we diep in en uit. ‘Laat al je zorgen en spanning via je vingertoppen en tenen je lichaam verlaten!’ Ik voel een golfslag verdwijnen en hoor het denkbeeldig tegen de plinten klotsen. Heerlijk! Als we naderhand in de kleedruimte onze schoenen weer aantrekken, zie ik ontspannen gezichten om me heen. Ik sta graag met mijn voeten stevig op de grond. Maar merk dat deze les me goed heeft gedaan. Thuis praat ik nog even met Manlief na en rol dan mijn bed in. Ik slaap lang, diep en zorgeloos. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s