Traumhaft

Onze slaapkamer heeft geen verduisteringsgordijnen. En met al dat wit buiten word ik dus keurig om half zeven wakker van het daglicht. Een half uurtje soezen lukt nog net. Maar dan stap ik uit bed. We hebben een appartementje in ons hotel, dus zonder Manlief te storen loop ik via de huiskamer het balkon op. Brrrrrrrrr, het is ver onder nul. De zon beschijnt de top van Kitzbuhler Horn. Ik adem in en uit: zalig. Dan maak ik een kop thee voor mezelf en verdiep me tot de rest wakker wordt in een boek. Na het ontbijt gaat Manlief een eindje wandelen, moeder op het balkon in de zon zitten en ik stap op mijn skies. De pistes lijken op een strakgetrokken wit laken. Ik stippel mijn route uit en zet af. Na een paar uur heb ik alle pistes in ons gebied, zo’n 100 km, onder de latten. En is het sneeuwlaken ‘rommelig en beslapen’. Genoeg voor vandaag. Na de lunch rijden we naar een winkeltje een paar dorpen verderop en oriënteren we ons in de lokale supermarkt op het chocolade-assortiment: traditioneel wordt het nodige aan souveniertjes meegenomen. De rest van de middag zit ik met mijn boek in de zon op het terras. Af en toe plaag ik Herr Oberkelner (en vice versa), maak ik grapjes met Sigrid achter de receptie en geef ik Manlief een stevige knuffel. Alle stress, drukte en spanning ligt in een hoopje sneeuw naast de voordeur. Urlaub hier ist traumhaft wie immer. Und wir geniessen vom Kopf bis Fuss. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s