Fluisteren 

Elke zondag krijg ik een mail van hem, vol met tips en adviezen. En vele daarvan heb ik met succes in praktijk gebracht. Dan zie ik een aankondiging. Hij gaat op tournee en doet onder andere Amsterdam aan. Ik kijk naar de prijzen. Twijfel. Kijk nog een keer. En boek dan een plaats op rij vijf. De maanden verstrijken en de datum komt steeds dichterbij. Eindelijk is het zover. De hele HMH zit vol hondenliefhebbers. Als Cesar Millan het podium opkomt, gaat het dak er al gelijk af. Hij presenteert met humor. Vertelt over z’n BFF Daddy. Waarom de mensen hem Dogwhisperer noemen. En leert de aanwezigen dat je een hond vooral een hond moet laten zijn om er zoveel mogelijk plezier aan te beleven. Hij verwelkomt een aantal ‘probleemhonden’ met hun eigenaar op het podium. Ze vertellen wat er aan de hand is. En Cesar doet waar hij goed in is. Hij vertoont z’n magie. Ik zit op het puntje van mijn stoel. Merk nauwelijks iets van de duizenden mensen om me heen: heb alleen oog voor die kleine man en z’n ideeën. Als de show voorbij is, rijd ik terug naar huis. Manlief wacht me op en luistert naar mijn opgetogen verhalen over hoe geweldig het was. Ik probeer wat ik heb geleerd uit op een slapende Beagle (aanrader!) Ver na middernacht kruip ik onder de dekens. De volgende ochtend sta ik met kleine oogjes bij de bakker. ‘Was het leuk?’, vraagt ze op fluistertoon. Ik knik enthousiast. ‘Als wat was je verkleed?’ Even kijk ik haar niet begrijpend aan. Dan valt het kwartje. Het is Carnaval in het zuiden. Ze denkt dat ik een wilde avond achter de rug heb. Ik grinnik. Wild enthousiast was het zeker. En nagenieten loop ik terug naar huis.