Verjaardagsfeest 

“Ik doe er niets aan, hoor.” Bedenkelijk kijk ik haar aan. Ze lijkt zo op mij wat  jarig zijn betreft. Cadeaus zijn lief, maar aandacht, aandacht, aandacht: daar draait het allemaal om. En ze wordt 75. Maar ze schudt resoluut haar hoofd. Ze wil volgende week graag een paar dagen naar Disneyland Parijs, voor het eerst met de kleinkinderen. Daar moet alles voor wijken. En een groot feest met al haar familie, vrienden en bekenden is naast gezellig ook vermoeiend. “Ik ga gewoon met iedereen lunchen, een dagje op stap of gezellig koffie drinken de komende periode ter gelegenheid van mijn verjaardag”, zegt ze. “Met jullie wil ik uit eten en hooguit een paar mensen op koffievisite. Daar laat ik het bij!” En dan is het zover. We verrassen haar met een champagneontbijtje op bed. Haar zusjes komen, en wat goede vrienden. De deurbel staat niet stil: bossen bloemen en ballonnen in de vorm van een 7 en een 5. ’s Avonds gaan we verderop in de straat dineren. Het restaurant heeft ook ballonnen aan de lamp boven tafel gehangen. Ze krijgt een vuurwerkfontein bij het toetje. En alle aanwezigen zingen ‘Lang zal ze leven!’ mee. “Normaal mag ik niet mee uit eten”, zegt mijn nichtje van zeven. “Maar  vandaag is oma jarig!” En dat is ze!