Omgekeerde negertjes

“Schikt het als ze weer komen? Gewoon zeggen, he!” Verheugd kijk ik Manlief aan. Die knipoogt en haalt berustend zijn schouders op. We hebben in die periode deels al een logeetje in huis. Maar er is genoeg ruimte voor nog twee Beagles. En zo gebeurt het dat we maandag het rijk alleen hebben, dinsdag Katrien ophalen en vandaag Bandit en Sydney meenemen bij de dagopvang. Eenmaal thuis staren ze elkaar even inschattend aan. Dan rent iedereen in een streep naar zijn of haar favoriete plekje. Sydney in de leesfauteuil (comfortabel) en Bandit op de tweezits (ruimte). Darwin voor de kachel (ook bij 30 graden buiten) en Katrien in het midden van de kamer (overzicht en overwicht). Gelukkig, er zijn geen dubbele claims. Ik geef ze wat lekkers om dat wapenfeit te vieren en ga dan voor ons eten zorgen. Als ik terugkeer in de kamer ligt Darwin op ons bed in de slaapkamer en staat Sydney op de bank in de woonkamer door het raam naar buiten te kijken. Katrien ligt in haar bench in de tussenkamer en Bandit maakt een ommetje op het dakterras. Benieuwd hoeveel persoonlijke ruimte Manlief en ik straks overhouden voor onszelf. Maar dat het drukke, interessante en leerzame weken worden, dat moge duidelijk zijn.