Alweer studenten

Behangen met allerlei tasjes vol promotiematerialen loop ik het terrein van de introductiedag op. Overal zie ik studenten in groepjes bij elkaar hangen. De eerste dag. Ik glimlach. Bij mijn vorige werkgever mocht ik me ook met deze doelgroep bezighouden. Toevallig zag ik laatst nog een foto van de actie met Manuel en Tim van de Feuten, exact vier jaar geleden. Daar kwamen toen heel wat jongeren op af. Alleen lijken ze nu nog jonger (nee, dat komt niet omdat ik ouder ben, nee). We richten onze kraam in, stallen de spullen uit en wachten op wat komen gaat. De eersten melden zich: ‘We moeten hier een opdracht uitvoeren.’ Mijn collega corrigeert hen vriendelijk: ‘Jullie mogen  (!!) iets leuks gaan doen.’ Het is heel gemakkelijk: bedenk een hulpactie, voer deze uit en maak er een filmpje van. Toch wordt er gesteund en moeilijk gekeken. Het is warm, de zon schijnt uitbundig, het gras aan de waterkant lonkt. Maar ze geven het een kans en vertrekken. In de tussentijd beantwoorden we (verplichte) vragen van andere bezoekers. En belonen we degenen die oprecht interesse tonen met virtuele pluspunten. Die vrolijk  meegespeeld in dank worden aanvaard. Dan komt de een na de ander het resultaat van de opdracht laten zien. En ze zijn inderdaad creatief geweest. Veters strikken van een voorbijganger, bladeren vegen uit de goot, elkaar met de fiets naar huis brengen, een hond een stuk meenemen (en weer terugbrengen). Sommigen zijn in twee- of viertallen bezig geweest, anderen zelfstandig. Aan het eind van de dag hebben we een paar hele leuke filmpjes gezien en een deel van de doelgroep toch enthousiast gekregen. Als een laatste student me vraagt waarom hij volgens mij een account zou moeten aanmaken op wehelpen.nl, knikt hij instemmend bij het horen van mijn antwoord: ‘omdat het leuker is dan je denkt!’