Dag 18: Seattle

Vandaag Skypen we met mijn moeder, waar op dat moment ook onze vrienden zijn. En ons hondje! Darwin heeft het geweldig naar z’n zin op het heerlijke logeeradres. Hij gaat waar nodig naar zijn eigen dagverblijf. Maar is verder bij zijn halfbroer en diens halfzus. Hij wordt daar enorm verwend en is er hond aan huis. Als ik hem via de computer roep, regeert hij gelijk en springt van de stoel, op zoek naar me. Dan knijpt mijn buik toch wel even samen. We hebben zo’n prachtige reis, maar ik mis mijn hondje. We kletsen en vertellen en nemen dan weer afscheid. Op naar Seattle en de derde staat van onze reis: Washington. Bij de waterval Multnomah pauzeren we. Het is er erg druk en het valt niet mee om een selfie te maken zonder talloze anderen in beeld. Terwijl ik op koffie met huisgemaakte caramelfudge wacht, zie ik een piepjonge chipmunk. De mevrouw naast me is ervan overtuigd dat het een muis is, tot hij heel even op z’n achterpootjes om iets lekkers bedelt. Dan druipt ze af, terwijl ze mompelt dat die andere muis nog steeds ergens kan zitten. De fudge is overigens zalig! De volgende stop is een nabijgelegen dam, maar die valt tegen ‘in het echt’. We tanken en rijden dan over de Bridge of the Gods naar de overkant van de rivier. De brug is van staal, ook het wegdek. Je kijkt zo door het hekwerk naar het kolkende water eronder. En zou de naam dus heel gemakkelijk letterlijk kunnen opvatten! Maar we bereiken de overkant zonder te hemelen en gaan op zoek naar Mount Rainier. Samen met Mount Helens en Mount Hood siert hij hier ergens de horizon. Waar we ook kijken: geen berg. We zien een paar kleinere exemplaren. Talloze lokale bedrijven met dezelfde naam. En de wolken hangen laag vandaag. Maar geen Mount Reinier. Dan doemt Seattle op. Er staan meer hoge gebouwen dan ik had verwacht. De Space Needle valt een beetje in het niet. En de straten zijn net zo stijl als in San Francisco. We checken in bij hotel Edgewater en krijgen een kamer met cityview. Helaas staat er een enorme boom voor het raam. We krijgen voor de komende dagen complimentary breakfast aangeboden als tegemoetkoming. En er is een open haard. En een poef in de vorm van een beer. En de Beatles hebben aan de overkant van de gang geslapen! Deal dus! Op ons gemak wandelen we naar Hard Rock Café. De manager heeft mijn HRC-T-shirt uit Venetië gespot en komt even kennis maken. Hij is zichtbaar onder de indruk van de 22 HRC-sleutelhangers van Manlief uit allerlei steden waar ze een HRC hebben en waar we zijn geweest. En wenst ons nog een prachtige reis. De komende dagen verkennen we deze omgeving en bezoeken we een baseball-wedstrijd: Seattle tegen San Diego (toepasselijk). Zin in!