Dag 12: Tomales


Een lange reisdag voor de boeg, dus we ontbijten op de kamer en zitten om kwart voor acht in de auto. Het volgende hotel ligt een stukje boven San Francisco: 5,5 uur verderop. De reis blijkt beslist niet saai. We rijden via Wasco naar Freeway 5 en ik geloof Manlief als hij zegt dat de krijtjes hier vandaan komen. Ik zie een trein met vier locomotieven en 89 wagons. En kilometers abrikozenboomgaarden. We stoppen bij een stalletje om een bakje te kopen, recht van de boom. Via de WiFi van de naastgelegen McDonalds klets ik even met mijn schoonzusje en met mijn collega die toevallig beiden online zijn. Bij hen is het halverwege de avond, bij ons nog laat in de ochtend. Gaandeweg zien we de kleuren van bruin en geel in allerlei tinten groen overgaan: we naderen water. Als we San Francisco bereiken, stappen we van de navigatie over op de kaart. We weten het zo te plannen dat we niet om, maar dwars door de stad rijden. Ofwel zowel via de Bay Bridge als de Golden Gate het water oversteken. Heerlijk om terug te zijn, zelfs voor even. Dan rijden we weer verder: via Highway 1 langs de kust omhoog. Prachtige vergezichten met water tot aan de horizon en dan ineens weer midden in de bossen met eeuwenoude bomen. In gedachten zie je zo de postkoets rijden. We vinden onze B& (Breakfast alleen in het weekeind) in een parttime ghosttown: tien huizen en nagenoeg allemaal dicht of onbewoond. We hebben een code gekregen voor de deur en vinden onze kamer met behulp van een welkomstbriefje en een sleutel. Het gebouw is meer dan 100 jaar oud en de kamers zijn ook authentiek (wel voorzien van tv en WiFi). Voor het avondeten rijden we een paar mijl terug, naar Nick’s Cove. De klantgerichte bediening en een cocktail met huisgemaakte gembersiroop doen ons wensen dat we in een van de naastgelegen cottages mochten overnachten. En het woord ‘goed’ doet gewoon geen recht aan het eten. Iemand die dat woord gebruikt om het restaurant te omschrijven zou ritueel in de Bay moeten worden gegooid. De rekening mag er zijn, maar de maaltijd en ambiance zijn het meer dan waard. We nemen als vrienden afscheid van de eigenaar. Als we nog een keer in deze omgeving terugkomen, verblijven we een paar dagen hier, zeker weten. En net voordat ik in slaap val, bedenk ik dat deze dag als ‘lang en hopelijk niet eentonig’ was gepland. Maar nog zo’n dag? Anytime!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s