Dag 9: San Diego


We worden wakker van luid geroep ‘Go away! Go away!’ Gevolgd door wat onverstaanbare klanken. Een blik op de klok leert dat een aanvang daartoe geen slecht idee is. Beneden in de lobby zien we politie en authentieke protesteerders die scanderend rondjes lopen met een bord in hun handen. Iets met Union. We ontbijten en Skypen met thuis. Dan checken we uit en installeren ons weer in de auto. Zo’n twee uur reistijd waar we de hele dag over mogen doen. Eerst een Starbucks, waar ik wederom Lorraine wordt genoemd. Volgende keer m’n naam spellen dus. Als we door Laguna Beach rijden, word ik op een idee gebracht: ‘Ik wil mijn nagels laten doen! Voor het ‘bedankje’ van Stijn voor mijn oude iPhone. Vindt hij vast gaaf! 🙂 We parkeren de auto en maken een keuze uit de talloze nagelstudio’s. Manlief gaat een half uurtje sightsee-en en ik word in de watjes gezet. Aardige dames en zeer talentvol. Ik reken helemaal blij af. Ben normaal niet zo van de versiersels, maar dit is awesome! Als we een half uurtje gereden hebben, vraag ik om een sanitaire stop en wijs een tankstation aan. Het volgende moment slaat De Pech in de vorm van een hoge stoeprand toe: een lekke band. De eigenaar van het tankstation komt naar buiten en ziet mijn ontreddering. Hij adviseert het autoverhuurbedrijf te bellen: we staan in elk geval veilig. We worden keurig te woord gestaan: een monteur is onderweg en we kunnen de auto omruilen bij een andere vestiging. Al met al duurt het een paar uur. We krijgen meelevende reacties van klanten. De eigenaar geeft ons als troost een paar leuke souvenirs. En ik deel een paar handige tips die de monteur goed kan gebruiken (nucklehead editie 2016). Dan keren we voorzichtig met het thuiskomertje terug naar Long Beach. Als ik de vervangende auto zie, kan ik een jubelkreet niet onderdrukken. Hij heeft allerlei extra’s zoals USB-opladers en een parkeersysteem met camera’s. Maar het mooiste: Hij is blauw! En dat matcht perfect bij mijn nagellak!! We rijden nogmaals naar San Diego, ditmaal over de snelweg. En ruim twee uur later proosten we bij een Ierse pub op de goede afloop. Life is so good.