Dag 7: Santa Monica

We verslapen ons voor het eerst deze vakantie. Om kwart over 7 schrik ik pas wakker. Gelukkig staan er maar drie “must see’s” op het programma en hebben we de tijd. Nog een laatste blik op de oceaan en weg zijn we. Het is mistig en bewolkt, maar dat gebeurt vaker zo vlak bij het water. We rijden naar Morro Bay waar een gigantische rots net voor de boulevard uit het water oprijst. Tweemaal rijden we de hele straat heen en weer. We zijn blijkbaar een van de weinigen die kunnen zeggen dat de gigant volledig onzichtbaar was onder deze weersomstandigheden. Next stop is mijn verjaardagscadeau van Wim en Corne: een ontbijt bij Ihop. Ik had nog niet eerder van de keten gehoord en ben benieuwd. Mijn stoutste dromen worden werkelijkheid: een gebakken ei met bacon en hashbrowns. En cupcake pancakes met gekleurde sprenkels. Manlief schatert bij het zien van mijn blije gezicht. Thx, guys! In de auto toets ik 5225 Figuerao Mountain Road, Los Olivos, in. Ook bekend als de Neverland Ranch van Michael Jackson. Het is afgelegen en we herkennen het hek in eerste instantie niet eens. Maar als we uitstappen, zien we de vele berichten die fans achterlieten. Heel bijzonder om op de plek te staan waar mijn jeugdidool zoveel jaren heeft gewoond en dezelfde bergen te zien als waar hij naar heeft gekeken. En triest dat hij er niet meer is. Zijn graf is onbereikbaar, dus ik ben blij dat ik hem hier kan gedenken. De volgende bezienswaardigheid ligt in Ojai: Bart’s Books. Een bungalow met buitenterrein waar elke centimeter is gevuld met tweedehands boeken. Manlief weet niet waar hij moet kijken en haalt z’n hart op. Met drie aanwinsten verlaten we het pand weer. Bij de supermarkt kopen we flessen water, Purell, peanutbutter M&M’s en een grote bak vers fruit. Een stukje verderop tanken we voor het eerst: best spannend want de slangen voor diesel en benzine zijn hier net omgekeerd. Het laatste stuk gaat langs de kust via Malibu naar Santa Monica. Als we de pier oplopen, valt weer het grote aantal daklozen op en hun opdringerige vraag om aandacht. Van de vorige keer weten we nog dat als je er een iets geeft je gelijk belaagd wordt door anderen. Beter dus om geen oogcontact te maken en vooral degenen met hond te mijden. Tegen 9 uur zijn we terug op de hotelkamer en gaat het licht uit. Weer een heleboel prachtige herinneringen erbij.