Alles voor het goede doel

Alles bij elkaar is het toch wel spannend, hoor. De sfeer, de ontvangst, de duizenden hardlopers én mensen in een rolstoel. Voor hen doen we het: elke euro gaat naar onderzoek naar dwarsleasie. Die ene jongen lijkt sprekend op Erben Wennemars. En aan de drukte rondom die mevrouw mag je afleiden dat ook zij BN-er is. We gaan van start en ik hol zo hard en beheerst als maar mogelijk tussen alle anderen. Mijn broer is allang niet meer in zicht. Ineens voel je de spanning ergens achter je toenemen, het zenuwachtige gegiechel, het gejuich. De laatste meters trek ik onder me door. Dan rijdt de crashcar me voorbij en knipoogt Max Verstappen naar me. Top! …. Toch? Ik zag het allemaal voor me. Maar helaas. Voor mij geen Wings for Life World-run op 8 mei. Fysiotherapeut zegt dat ik iets te fanatiek getraind heb. Knie kapt ermee. Koppig doorlopen is knap stom. En zeker met onze reis in het vooruitzicht: afhaken en wel nu meteen. Een beetje verdrietig ben ik toch wel. Ik had me erop verheugd. Niettemin: het is zoals het is. En langs de kant broer en oud-collega toejuichen is ook een goed doel.