Weerzien

kitzspitz

De laatste kilometers duren altijd het langst. Maar dan zien we eindelijk het overbekende dak opduiken. We zijn er weer. Snel zetten we de auto weg: de bagage volgt later wel. Hé, ze hebben een nieuwe voordeur. Vanachter de receptie horen we een juichkreet en een moment later worden armen stevig om ons heen geslagen. We zijn gemist en we hebben gemist. De eerste wetenswaardigheden worden in een rap tempo en gefragmenteerd uitgewisseld. Wat is er veel gebeurd in anderhalf jaar tijd. Gelukkig hebben we bijna een hele week om bij te praten. Als ik op het balkon sta, adem ik diep inborrel en weer uit. En weer in en weer uit. De berglucht doet goed, het uitzicht ook, de gedachte aan de komende dagen stijgt daar nog eens bovenuit. Nederland ligt bijna 10 uur rijden bij ons vandaan. Maar ze redden het daar wel even, terwijl wij hier genieten van de sneeuw, de rust en elkaar. Onze hondjes zijn in zeer goede handen en de belofte van energieke en volgeladen batterijtjes bij thuiskomst doet de rest. We hebben er zin in!

One thought on “Weerzien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s