Zandtaartjes

zandtaart

Mijn nichtje en haar vriendinnetje spelen in de tuin bij mijn moeder. Er wordt druk gestoepkrijt, gewaterglijbaant en met ballonnen gespeeld. Sydney en Darwin doen enthousiast mee. Op een gegeven moment komt de zandbakdoos (bij gebrek aan ruimte voor een heuse zandbak) in beeld. ‘Kom’, zegt mijn nichtje, ‘we gaan taartjes bakken!’. Nu is Darwin helemaal een en al aandacht voor wat er gebeurt. Het volledige assortiment wordt door hem aan een gedegen onderzoek onderworpen. Dan roept mijn moeder: ‘Dametjes, de lunch staat klaar voor jullie. We eten wentelteefjes!’ Snel gaan ze aan tafel en smullen van het heerlijks dat mijn moeder voor hen heeft gemaakt. Voor de honden is geen aandacht meer. ’s Avonds is Darwin erg moe en lusteloos. Hij heeft druk gespeeld, dus heel bezorgd zijn we niet. Tot de volgende ochtend. Hij poept zandtaartjes. En flink wat! Blijkbaar heeft hij er niet alleen aan geroken. Als alles eruit is, gaat zijn staartje weer de lucht in en voelt hij zich duidelijk beter. Zand schuurt de maag. Maar volgende keer zullen we hem toch even duidelijk maken wat het verschil is tussen realiteit en denkbeeldig voedsel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s