Weg is weg

IMG_4293We zitten op de veranda koffie te drinken en bij te praten. Ze woont buitenaf met een geweldige, deels omheinde tuin. Darwin dartelt en snuffelt om ons heen. Hij is er vaker geweest en vindt het heerlijk om wat rond te struinen. Een paar keer roep ik hem en komt hij braaf kijken wat er aan de hand is. Totdat hij wel heel lang wegblijft. Ik pak het hondenfluitje en blaas. En blaas nog eens. En loop dan een stukje de tuin in, roepend. We horen de wind door het gras, vogels in het bos, een kerkklok in de verte. Maar geen hijgend hollende Beagle. Barst! Ik fluit tot mijn oren ervan toeteren. Mijn collega woont vlakbij, dat is voor Darwin ook bekend terrein. Hij is goede maatjes met diens hond. Maar er loopt een drukke weg tussen: hij zal toch niet …? Net als ik alle mogelijke hulptroepen wil gaan mobiliseren, komt hij aanslenteren. Modder achter z’n oren, tong op de grond. Maar blij! Zelden een hond zo nadrukkelijk plezier zien hebben. Ik scheld ‘m geluidloos uit en beloon hem dan met een paar kluifjes: hij heeft gereageerd op het commando dus straffen is uit den boze helaas. Uitgeput laat hij zich onder tafel vallen en valt gelijk in slaap. Dromend van het grote avontuur dat hij achter de rug heeft en waar hij eindeloos achter hazen en konijnen heeft aangejaagd. Mijn dromen vannacht zullen een heel andere afloop kennen! Maar ook dat zal hem bij voorkeur een worst zijn!